Myrna Geijssen

Geschreven door Laura deelneemster vrouwenretraite La Palma maart 2024

Ik heb deelgenomen aan de vrouwenretraite op La Palma eind maart 2024. Ik kwam het tegen toen ik op Google retraite en maart intypte. Na het lezen van de informatie was ik eigenlijk al om. Ik voelde heel sterk dat deze retraite was waar ik behoefte aan had. Het vele Bosbaden in de natuur samen met het werken aan mijn innerlijke zelf in alle lagen van mijn zijn. Toch ging mijn hoofd met me aan de haal. Twijfel. Angst. Mijn man heeft me het laatste zetje gegeven. En, ik sprak Myrna even aan de telefoon. Dit gaf de doorslag. Ik voelde haar warme energie en voelde me heel erg welkom.

Waarom wil ik dit ook al weer?
Daar lag ik dan in mijn bedje de nacht voordat ik naar Schiphol zou vertrekken, in mijn eentje. Nog nooit eerder ben ik alleen op reis gegaan. Wel eens één of twee nachtjes in Nederland, dat wel. Zoveel ging er door mijn hoofd die nacht. Waar ben ik aan begonnen? Waarom wilde ik dit ook alweer? Wat nu als ik het niet leuk vind? Of de andere vrouwen niet leuk zijn? Zou ik het wel aan kunnen allemaal?
Ik heb geen oog dicht gedaan en had het bijna afgeblazen. Met buikpijn en een hoge hartslag stapte ik Schiphol binnen. Onrust in mijn lijf, het voelde alsof ik op ieder moment in huilen kon uitbarsten. Ook voelde ik kracht. Kracht om dit avontuur aan te gaan.

Schoolreisje gevoel
Bij de gate ontmoet ik voor het eerst de andere vrouwen die meegaan naar La Palma. Ze vertellen allemaal dat ze heel gespannen zijn. Het schept direct een verbinding. Als groep betreden we daarna het vliegtuig. Bij aankomst volgt een warme ontmoeting met La Palma. De zon schijnt en Myrna en Ingrid ontvangen ons met een warme knuffel. We stappen met z’n allen in ons busje. Het geeft me het gevoel van een schoolreisje. Dit gevoel is de rest van de week bij me gebleven.

Spanning in de nacht
Deze eerste dag is best pittig. Het niet slapen, het tijdsverschil, de indrukken en de plaatsen die we bezoeken. Het is een vermoeiende dag. Ik ben dan ook blij als we bij ons huis aankomen. Wat een mooie plek. Het uitzicht, de rusten en een eigen plekje om me terug te trekken. De retraite is direct begonnen. We krijgen ‘uitnodigingen’ en er gebeurt al veel met mij. De eerste dagen en twee nachten voel ik spanning. Ik huil veel. Slapen lukt redelijk.

Bosbaden aan zee
Ingrid en Myrna brengen ons naar mooie plekken op het prachtige eiland. Het eerste bosbad vindt plaats op een prachtig strand. Daar voel ik voor het eerst echt de verbinding met de natuur en mezelf. De zon verwarmt mijn lichaam. Wat is het hier prachtig. Afsluitend aan dit bosbad belanden we op een terrasje met livemuziek. We beginnen allemaal te lachen en te bewegen op onze stoel. Een lekker drankje en hapje erbij. Wat gezellig!

Mijzelf aankijken
Ik begin te wennen. Heb mijn plekje gevonden. Het programma is mooi en heel goed uitgedacht. Ik voel met de dag meer de verbinding met mezelf terugkomen. De oefeningen en uitnodigingen die Myrna en Ingrid ons aanbieden lieten mij stukken bij mezelf aankijken. Dingen die ik soms wel wist dat ze er waren, maar waar ik niet echt bij kon komen.

Mijn eigen pad
Familielijnen, verbinding met mijn eigen lichaam, floaten, meditaties, dompelen in een koud bad en de vele wandelingen in de natuur waarbij de connectie met de natuur en mezelf continu voelbaar is. Nog nooit zijn spreuken als: “Je eigen pad bewandelen”, “Nu ga je op eigen benen staan”, “Soms ga je twee stapjes vooruit, dan drie achteruit en dan weer een hele grote stap vooruit”, zo voelbaar geweest.

In de tempel
Ik heb me verder helemaal niet verdiept in wat Myrna precies doet voor werk. Ik ben er zonder verwachtingen heen gegaan en heb me laten verrassen. (Wat ik normaal gesproken heel moeilijk vind, iets met controle..) Iedere ochtend kwamen we samen in onze ‘tempel’ om met een mooie intentie de dag in te gaan. We hebben mooie, diepgaande gesprekken gevoerd waarbij Myrna mij veel inzichten en tips heeft gegeven over heling, leven in het NU, visualisaties en nog veel meer. Ondertussen kwamen er uit de keuken de heerlijkste geuren. Ingrid zorgde drie keer per dag voor een heerlijke, voedzame maaltijd. Vooral de kikkererwten kwamen vaak op het menu. 🙂

Alles klopte
Myrna is een warme, liefdevolle, pure vrouw vol met levensenergie. Ze voelde mij aan en reageerde hierop door mij liefdevol uit te dagen mijn grenzen te verleggen. Met haar fijne stem begeleide ze ons door prachtige meditaties en oefeningen die me stuk voor stuk verder hebben geholpen in mijn innerlijke proces. De verbinding met de vier elementen, de natuur, familielijnen, chakra’s. Alles klopte. Elke avond sloten we de dag af begeleid door Myrna. Ik ben iedere avond heel moe, maar voldaan naar bed gegaan.

Zelfliefde
In de loop van de week groeide mijn zelfliefde, ik kon steeds meer met compassie naar mezelf kijken. Ik leerde mezelf letterlijk en figuurlijk omarmen. Ik heb controle mogen loslaten. Heb het onwijs koud gehad, donkere kanten van mezelf aangekeken, daarna in mijn bikini in de zon gelegen en het licht in mezelf weer voelen opborrelen.

Mijn ziel
Mijn vuurtje is weer aangegaan. Ik voelde steeds meer ruimte om mezelf te laten zien. De andere vrouwen lieten me toe. Nodigde me uit om mezelf te zijn. Ook zij hadden hun eigen proces. Ik zag bij ieder op hun eigen manier iets moois gebeuren. Wat hebben we mooie momenten samen beleefd. We hebben samen gehuild, de woorden van een andere raakte mijn ziel. We hebben samen gelachen, konden bij elkaar ontladen.

Het NU
Het einde van de week naderde. Ik voelde wat spanning terugkomen in mijn lijf. Hoe ga ik nu verder straks thuis? Ik voel me hier zo rustig, hoe hou ik dit vast? Myrna signaleert dit bij mij en benoemt het belang van het in het NU leven. Om bij mijn eigen proces te blijven. Ook is de retraite zo in elkaar gezet dat hier ook aandacht aan is besteed. Ik loop op de zaken vooruit. Mijn controledrang dringt zich aan me op. Zodra we weer gaan bosbaden met Ingrid verdwijnt dit gevoel naar de achtergrond en ben ik weer in het NU.

Dansen bij zonsondergang
De laatste dag was een rustdag die we doorbrachten bij ons huis. Wat een fijne gesprekken hebben we die dag gehad. Ik heb allerlei creatieve dingen gemaakt. Ik heb heerlijk in bad gelegen met een maskertje op. Ik voel mijn levensenergie stromen. We hebben samen gedanst bij de zonsondergang. Het plezier spatte ervan af.

Oermoeders
Myrna en Ingrid, wat een dreamteam. Als twee oermoeders hebben zij ons een warm bad geboden. Niet betuttelend, maar vanuit kracht en levensenergie. Myrna zat achter het stuur, Ingrid navigeerde. Myrna eindigt haar meditatie, Ingrid komt binnenlopen met thee en iets lekkers. Ingrid neemt ons mee voor een bosbad op een prachtige locatie, Myrna sluit hierop aan met een mooie opdracht. Liefdevol overleggen ze met elkaar. Ze vullen elkaar aan. Ik heb ze regelmatig samen horen schaterlachen. Die balans tussen geven en eigen tijd nemen waar ik al jaren naar op zoek ben zie ik weerspiegelt in hun zijn.

Levensvreugde
De vreugde die Myrna en Ingrid ervaren in dit leven heeft mij een ander beeld voor mijn toekomst gegeven. Ik vond ouder worden soms best moeilijk. Na een week met hen te hebben doorgebracht niet meer. Laat maar komen! Ik ben onwijs veel sterker en met veel meer energie naar huis gegaan dan dat ik had kunnen dromen. Ik voel heel sterk dat er in mij een transformatie gaande is. Ik voel me op en top vrouw. Straal en lach en dans!

Cadeau van Leven
Zo trots op mezelf dat ik de stap heb genomen om alleen op retraite te gaan. Het mooiste cadeau wat ik mezelf ooit heb gegeven, dat is hoe ik deze retraite heb ervaren! Enorm dankbaar dat ik Myrna en Ingrid heb mogen ontmoeten.

Ik mis ze zelfs nu ik weer thuis ben. Liefs Laura

Deze retraite is je ultiéme kans om aan de hectiek van het dagelijkse leven te ontsnappen. Geef jezelf als vrouw deze kans om te herstellen, tijd voor jezelf te maken en te groeien tijdens onze exclusieve retraite week op het adembenemende eiland La Palma!

Loop jij ook rond met onbegrepen klachten? Ofwel door de medische wereld of door jezelf?

Herken jij dat je altijd maar door ‘moet’ gaan, niet tot ontspanning komt, tijd te kort komt? Dat de zorgen en problemen zich opeenstapelen, ondanks al je doorzetten steeds weer besluiten tóch door te gaan en je schouders er onder te blijven zetten? Om vervolgens, tot je grote frustratie, te constateren dat je steeds een diepe vermoeidheid ervaart in jezelf en elke avond uitgeteld en op de bank, of in bed ploft?

Misschien neem je in de avond toch meer uit dat pak koekjes dan jij je had voorgenomen, of die éne borrel als compensatie, of troost voor al je harde werken? Welke andere al dan niet ‘vage’ lichamelijke klachten en klachtjes spelen jouw parten in tijden van stress en zorgen, of eigenlijk voortdurend wel? Loop je met opgetrokken schouders? Last van je nek? Klem je met je kaken? Adem je hoog?

Bovenstaande is zo maar een greep uit een veelheid van vragen waarmee cliënten bij mij in de praktijk komen. Veelal probeerden zij al van alles. Je bent daar niet alleen in. Genoemd klachten kúnnen bijvoorbeeld leiden tot een Burn-out. Wat nu als je (een dreigende) burn-out eens vanuit een heel andere perspectief zou bekijken? Want die burn-out werd wél werkelijkheid voor onderstaande client die bij mij kwam.  

~♡~ Client Y. liep vast in altijd keihard werken in het bedrijf van haar ouders, met een burn-out als gevolg. Zij leefde met een diepe overtuiging dat ‘alles zou instorten en/of voor niets zou zijn’ als zij stopte om haar ‘schouders’ er onder te zetten. Zij ervaart geen steun van haar man en omgeving en voelt zich er alleen voor staan. Met een van haar dochters heeft zij een fors conflict en geen contact meer.

In regressie ontmoet zij opa, die in WO 2 onder Nijmegen op de boerderij woonde, waar de Duitsers gevaarlijk dichtbij kwamen. Hij moest zijn vrouw en zoon (vader cliënt) laten onderduiken in België. Stond er alleen voor, want moest zijn boerderij en de koeien beschermen. Op een dag verloor hij zijn koeien en ook zijn boerderij zou instorten. Hij verloor het contact met zijn zoon in al die tijd van verwijdering en dat bleef zo ten tijde van de wederopbouw van de boerderij, waar hij zijn ‘schouders’ onder de wederopbouw van de boerderij moest zetten om het gezin weer een ’thuis’ te bieden.

In de sessie traceren we de verbroken verbindingen en de impact die dit alles heeft op cliënt Y. haar leven. Met resultaat dat cliënt Y. nu meer rust ervaart in zichzelf, waar nodig hulp durft te vragen en niet meer ervaart er alleen voor te staan ~♡~

Door je voorouderlijke-lijnen in te duiken kom je verbroken verbindingen en ondermijnende overtuigingen in jezelf tegen. Je kunt veel zelf doen in de reflectie. Lees bijvoorbeeld eens het boek ‘Bestaansrecht’ van Maarten Oversier ( Regressie & Reïncarnatie therapeut). Ben je geïnteresseerd? Wil je meer lezen over je bestaansrecht? Zie; https://just-switch.nl/voorouderheling-regressie-trauma

Soms kan het fijn zijn je op enig moment bij te laten staan in deze reflectie. Dan is het fijn als dit is met iemand die het ‘snapt’. Ik ben zo iemand. Niet in de laatste plaats omdat ik zelf op reis was en in november ’23 mijn opleiding bij Maarten Oversier heb mogen afronden. Neem gerust contact op met mij. https://just-switch.nl/kennismaking

♡Myrna-JustSwitch

#Voorouderheling #Regressie #zielsvanzelfsprekend #zelfliefde #levensloop #burnoutherstel #innerlijkerust #innerlijkweten #innerlijkewijsheid #zielsvanzelfsprekend #leiderschap

(Casus client Y. geplaatst met toestemming van de client Y. | Lieve Myrna, Je mag mijn verhaal zeker gebruiken, ik ben nog iedere dag blij dat ik jou heb ontmoet! Ik hoop echt dat je hierdoor meer mensen kan helpen die met zichzelf in conflict zijn|

Terwijl de winter om ons heen zachtjes wijkt voor de zachte lente zucht,
zullen de hazen ontwaken en hun neuzen naar buiten steken richting de heldere blauwe lucht.
In het weideveld maken de hazen weldra een dans, welke het einde van koude nachten bezingt.
Het is als een rammelen aan de dageraad die innig het ochtendgloren bemint.

Haas als bode van het ontwaken, van die eerste krachtige lente zonnestraal,
een aanwezigheid, een fluistering, een belofte van een weldra levendig verhaal.
Door velden dartelen de hazen, als een uitnodiging naar het nieuwe licht en leven.
Ze zijn onze herinnering aan de voortplanting, een eeuwenoud streven.

Zo kondigt de haas, in de cirkel van het jaar, een nieuwe lente aan.
Met hun paringsrituelen die ons herinneren aan onze geschiedenis en voortbestaan.
Een symfonie van rammelende hazen klinkt het als een echo door de tijd.
Hazen vol van hoop, maken een einde aan een winter van stormen en innerlijke strijd.

Zijn pad doorkruist vele velden, deze moedige danser in het groen.
Elke sprong een viering van het leven met een nostalgische flirt naar ooit en toen.
Zo weeft haas, met de draden van het verleden en het heden, zich richting een open veld van licht. Hij houdt fris en met focus zijn blik op de horizon gericht.

Richting balans en harmonie van het leven beweegt hij met elke stap die hij zet,
herinnert ons aan mogelijkheden en perspectieven van vernieuwing lijkt het net.
De haas, een meester van het cyclische spel van licht en schaduw,
is daarmee een hoeder van de aarde, tegelijkertijd zo zacht en zo hard, zo fijn en zo ruw.

In het rijk van het donker waar de serene stilte heerst, treedt voorzichtig de haas voort.
Als reiziger door ’t ongeziene, zoekende naar tot wat en wie hij behoort.
Met stappen die fluisteren als de wind en voelen als de maan zo helder en licht,
een schim van rust, een spiegel van kracht, totaal op zijn gemak en in evenwicht.

Want in het hart van de aarde kent hij de weg, tussen de wortels diep verborgen.
Met zijn wijsheid en focus als kompas tegen alle zorgen van morgen.
Een vesting van stilte huist in zijn geest, waar enkel waarachtigheid kan treden.
Is hij de poortwachter en waker over de drempel van het verleden en heden.

Als een monnik gaat hij helemaal op in de stilte, transformeert in de ziener van ’t al,
in deze afstemming vindt hij zijn waarachtige zijn tussen verleden en heden in ieder geval.
Een oude ziel, die kan toveren met de historie en met de spelingen van de tijd,
een gids die je leidt naar een helderheid, een toekomst zonder pijn en zonder spijt.

Voorzichtig tastend, met de blik naar binnen door zijn innerlijk kompas geleid.
Met voeten stevig op het rechte pad en zijn wakkere, heldere geest in de strijd.
Haas zegt; “Verlies niet jezelf in het noorden, houd je hart open en heel dichtbij,
wil je dansen met het leven? Dan volg mij.”

Niet haastig, maar gestaag, op een eigen tempo, met een eigen zin,
wijst hij je de weg vanuit het donker naar weer een nieuwe kans een uniek begin.
Hij houdt moed, is standvastigheid, blijft niet in het moment vast hangen.
Met zijn borst vier vooruit en onvermoeibaar gidst hij je weg uit ondergrondse gangen.

Zo wijst haas, een wezen van licht en schaduw, je naar meer evenwicht en kracht.
Als een drager van een nieuw begin, van nieuw leven, uit het diepste donker van de nacht.
Haas is na onze winterslaap de herinnering aan het ontluiken van alles zo pril en zo puur.
Alsof haas je wil zeggen; “Laat het oude maar rusten en vul je hart nu maar weer met passie en vuur”.

♡Myrna-JustSwitch

Gisterenavond tijdens de lezing ’thuis in het voorouderlijk huis’ van mijn teacher Maarten Oversier vallen er voelbare stiltes diep van binnen. Hoorbare zuchten van (h)erkenning gaan door de zaal en zachte tranen van nooit eerder geweten, gezien of gehoord vinden muisstil hun weg naar buiten…

De oorlog om de Ziel speelt zich af in ons. Zolang wij daar geen Bewust-Zijn op creëren zal het zich buiten ons blijven spiegelen en herhalen.

De noodzaak is hoog 🌎

Gisteren avond in de lezing zijn weer ruim 650 mensen ‘aangeraakt’. 

Wat weet jij eigenlijk over je energetische ‘blauwdruk’? En hoe de invloeden daarvan zijn op Jouw-zelf-zijn?

Wat weet jij bijvoorbeeld over jouw conceptie? Over de periode in de buik van je moeder? Over jouw geboorte? 

Wat weet jij over je voorouderlijke-lijnen, het tijdsbeeld van toen, de ontberingen, de gevechten, de honger, pijn en het verdriet.

En wat weet jij over de noodzaak dat alles bestaansrecht te geven?

Alle opgesloten energie van horen, zien en zwijgen van onze voorouders werkt nu nog door in ons-zelf-zijn. Het beïnvloed aantoonbaar ons DNA en daarmee jouw levenskwaliteit, al dan niet onopgemerkt.

Net zo lang tot het Door-Leefd is en het DNA zich kan herstellen. Jouw cellen die zich kunnen herordenen naar hun oorspronkelijkheid en bedoeling.

Gisteren werd overduidelijk wat een ontgonnen terrein dat nog is. Terwijl de ervaringen van jouw voorouders doorklinken in elke stap op jouw levenspad en voelbaar zijn tot in jouw cellen. De cellen waar je levensenergie door heen stroomt. Tenminste, in alle vrijheid hoort te stomen.

Hoe stroomt jouw levensenergie eigenlijk? Ik had de nodige blokkades in de mijne, met als gevolg hobbels op mijn pad. En soms struikel ik nog steeds over ‘iets’. Nog maar heel pas struikel ik over “ik heb er echt alles aan gedaan, maar ik laat mij overrulen’. Laat dat nou het overrulen zijn van een autoriteit, iemand met macht. En dan kijk ik naar het nieuws en ook daar spelen machten hoogtij. De onmacht in jezelf te lijf gaan, is dat makkelijk? Nee. Is het nodig? Ja! Juist nu!

En hoe is het bij jou?

Ik nodig je uit om die delen aan te kijken in jezelf. Als je lichaam je merkbaar in de weg zit of als het piept en kraakt. Of als je gedachten je saboteren, of je het vermoeden hebt dat dit zo is.

Gevoelens van niet goed genoeg zijn, je niet kunnen uitspreken, (chronische) vermoeidheid, fysieke klachten, wisselende stemmingen, angsten. Het zijn maar enkele willekeurige voorbeelden van een lange reeks aan psychische, mentale, emotionele en fysieke klachten die van zich laten horen in jouw systeem tot zij zich gehoord, gezien en gevoeld weten.

De noodzaak is hoog 🌎

De oorlog om de Ziel weerspiegelt zich om ons heen.

Je bent hard nodig 🤲

Ik ont-moet je graag 🤲

♡Myrna-JustSwitch 

Meer lezen? Kijk op:

https://just-switch.nl/traumatische-bevallingen

https://just-switch.nl/voorouderlijke-lijnen

En/ of lees het boek Bestaansrecht van Maarten Oversier 

Ik maak soep, herfst soep

Vandaag is het voor het Keltische jaarwiel het nieuwe jaar, diegene die heen gegaan zijn worden herdacht

Mijn oma, de moeder van mijn moeder, dient zich aan. Ooit in een herfst keek zij de andere kant op

Ik maak soep, herfst soep

Ik weet nu waarom ik zo ben gaan vechten, juist niet ben gaan zwijgen. De noodzaak voelen de waarheid bloot te leggen voor mijn kinderen

Het zwijgen van mijn oma, werd het verdriet van mijn moeder. En het verdriet van mijn moeder werd mijn vechten

 Ik maak soep, herfst soep

Zoals ik het seizoen van de herfst deze dagen in mij draag. Zo heeft mijn oma ook een herfst in zicht gedragen.

Het waren andere tijden toen, er waren vier monden te voeden 

Ik maak soep, herfst soep

De herfst is het seizoen van overleven en transformeren. Het overleven deden mijn oma en mijn moeder verwijderen van elkaar.

Ik mag het transformeren deze herfst, de verwijdering die het tussen mij en mijn moeder gaf. Generaties van moeder op dochters verwijderd van elkaar.

Ik maak soep, herfst soep

In mijn familie heette mijn oma,  grote soep oma. De oma die soep maakte van wat er nog was, de kliekjes getransformeerd.

Voor haar kinderen om te overleven, gemaakt van restjes, van alles bij elkaar geschraapt.

Ik maak soep, herfst soep

Oma maakte haar soep en keek de andere kant op. Ik maak nu soep en ik kijk het aan, de pijn in de moederlijn.

In het tijdsbeeld weggezet, mag het wegkijken nu helen.

Ik maak soep, herfst soep

De herinneringen aan mijn grote soep oma dringen dieper mijn neus binnen. Haar soep rook vast heerlijk, de noodzaak daarvan is voelbaar.

In het tijdsbeeld weggezet gaf een moeder haar kinderen te eten, zo richtte zij zich op haar soep.

Ik maak soep, herfst soep

Het seizoen van overleven en transformeren,  het zwijgen en wegkijken transformeert naar uitspreken en aankijken

Hoeveel tranen hebben er gevloeid in al onze gemaakte soepen? De soepen van mijn oma, van mijn moeder en nu in die van mij?

Ik maak soep, herfst soep

Het zout van onze tranen, het is meer dan genoeg. van alle pijn tussen mijn oma en mijn moeder en mijn moeder en mij.

De soep is zout genoeg, voor altijd. Laat ik strooien met compassie en erkenning als nieuwe tonen van smaken en geur.

Ik maak soep, herfst soep

Rijkelijk stroomt er compassie naar mijn moeder als erkenning voor haar. Ik zie je en ik zie mezelf. Ik maak herfst soep als troost voor mijn kinderen.

Die ik zie en die ik volg,  in hun herfst,  hun transformatie. De herfstsoep smaakt zachter en milder. een stukje minder zout in elk geval.

Dankjewel groot soep oma

Dankjewel mama

Dankjewel herfst, ik zal het doseren van smaken en geuren wel leren, na deze herfst in elk geval.

Ik zie beelden…

Een man draagt zijn kind van 1,5 jaar in zijn armen

Dood…

Iemand vraagt mij, aan welke kant zijn zij?

Ik zeg…

Ik zie dat niet

Ik weet het niet

Het maakt niet uit

Wat ik zie is een vader die kapotgaat

Wat ik zie is een jonge ziel veel te vroeg vertrokken..

Maar van welke kant is het dan? Vraagt de ander weer

Ik zeg..

Ik weet het oprecht niet

Dat is niet waar ik naar kijk

Dat is niet wat ik ‘zie’…

Ik ‘kijk’ naar de onherroepelijk verbroken energie tussen een vader en zijn zoon

Ik ‘zie’ geen partij

Ik zie mensen

Oorlog heeft nog nooit iets opgelost

Dat is wat ik zie

♡Myrna-JustSwitch                                                                 

Oorlog
Mijn gedachten dwalen af naar het concept oorlog en strijd. Ik voel mij sowieso te kort schieten in dat concept. Ik heb natuurlijk weet van de oorlogen die gaande zijn in de wereld. Ik ga niet mee in de grote of kleine oorlogen. Ik zal niet verzanden door mee te gaan in de verdeeldheid. Ik zal er wel voor kiezen door ‘de oorlog ’in mijzelf aan te kijken. Mijn eigen verwarring aan te kijken, de verbazing, mijn gekwetstheid toe laten. Ik ken deze route door noodzakelijkheid ingegeven. Niet meegaan in de strijd, niet verzanden in verdeeldheid, wel in jezelf kijken wat te doen, of te laten.

Perspectief van ‘verander de wereld, begin bij jezelf‘.
Vanuit dat perspectief schreef ik ‘Ik zie beelden’. Wat je buiten ziet en wat je van binnen raakt is om te onderzoeken. De grondtoon bij mij die veel pijn doet is die van alle ‘onrecht’ van een strijd die nooit gestreden had moeten worden. Het mij daarover niet kunnen uitspreken en mijn machteloosheid daarin. Ik ben een mens van actie, ‘niets’ kunnen doen of betekenen voor die ander voelt voor mij als een kwelling. Wat kan ik doen voor mijn kinderen om de chaos te verminderen, weg te houden, buiten de deur te houden? Het is een terugkerende vraag in mijn leven.

Hoe is dat voor jou?

Ik weet dat mijn opa heeft gestreden in de oorlog. Hij is er ernstig door getraumatiseerd geraakt. Hij is niet hij alleen slachtoffer geweest, maar ook dader. Net als wij allemaal slachtofferschap en daderschap in ons dragen. Al is het maar vanuit onze geschiedenis, zoals dat van mijn opa.

Regressie
Ik deed veel innerlijk werk, zoals regressie om daarin stukken te helen. Niet alleen voor mijzelf, maar ook voor de mensen om mij heen en in het bijzonder voor mijn kinderen. Hoewel de drijfveer altijd begint bij jezelf. Verander de wereld, begin bij jezelf.

Voel je ook ergens dat jij iets aan hebt te kijken op het gebied van je voorouders? Of wil je ‘in jezelf reizen’ om na te gaan wat je jezelf kunt doen? Kijk dan bijvoorbeeld eens bij mijn chakra reis, deze start twee keer per jaar.

Kortom heb je wat steun nodig van iemand die dit ‘snapt’? Ik ben zo iemand. Kijk gerust eens rond op mijn website, of ik iets voor je kan betekenen?

Myrna Geijssen

Vandaag is het Nieuwe maan. De nieuw maan, het donkere in het universum. Het naar binnen keren dient zich weer aan in ons-zelf-zijn. Elke maand weer. Deze maand met nog meer diepgang dan in de andere maanden van het jaar.

In september, de maan(d) van de tweede oogst en de onsterfelijkheid worden we tot in ons DNA en ons heilige midden, het kloppend hart van ons bestaan, uitgenodigd om na te gaan op wat in Ons-zelf-zijn we werkelijk kunnen vertrouwen.

Onze spieren, ons hart, ons hele lijf bestaat uit cellen, ons DNA. Hoe dat zich uit kunt je zien aan dat wat je deze cyclus, dit jaar in beweging hebt gebracht. Tot groei en bloei hebt gebracht in jezelf-zijn. Dat deel waarvan je weet dat het je steeds weer zal dienen in dat wat je tot uitdrukking wil brengen, of wat je wil bereiken. Het toont ook je onsterfelijkheid, wat ook in de volgende lente weer tot bloei wil en zal komen voor een nieuwe cyclus. Jouw groeikracht. Jouw creativiteit, passie en creatiekracht. Jouw potentieel!

Maar in je DNA ligt ook besloten wat je groei vertraagt. Wat zorgt voor ‘wildgroei’, ofwel energieverlies. Of wat leidt tot een mindere opbrengst, ofwel een gebrek aan energie. Juist nu, in de maand van de oogst, van de overgang van de zomer naar de herfst en het afnemen van de zonkracht uren kun je ook dat deel aankijken diep in je zelf. Daar waar het diep van binnen piept en kraakt en daar waar het schuurt in je bestaan. Daarbij dat rauwe randje, daar bij dat stemmetje wat je aandacht vraagt als je heel eerlijk bent tegen jezelf.

Welke ‘blokkades’ van ooit remmen jouw potentieel? Dat kan zijn door ervaringen in je leven van nu. Rondom je conceptie, de periode in de baarmoeder, of tijdens je geboorte en je jonge kind jaren wat nog steeds meedoet in je huidige leven. Meestal geheel onbewust. Maar dat kan nog ver teruggaan in de tijd. Heel ver terug.

Tijdens de nieuwe maan van September en in deze maand waarin we zo merkbaar weer de beweging maken van het licht naar het donker, kun jij je afstemmen op je (voor)ouders. Er komt er altijd eentje naar voren. Je kunt nu gewoon even je ogen sluiten. En luisteren….

Welke boodschap heeft een (voor)ouder voor jou? Welke sapstromen in jou mogen vrijer gaan stromen? En wat is daar voor nodig? Wat is er nodig voor meer balans in jouw levensenergie? Waar in jouw DNA ligt iets opgesloten wat vraagt om ruimte, verwerking, om beroering, misschien vergeving, of om eindelijk uitgesproken te worden? Wat vraagt om het licht?

Door je te verbinden met je (voor)ouders hun krachten en hun pijnstukken kun jij je DNA, en daarmee je levensenergie, resetten naar meer Verbinding, Vrijheid en Vreugde. Naar een grotere opbrengst in de maand van de oogst voor jouw nieuwe cyclus van het jaarwiel

Zonder modder geen lotus…

Wil jij in een diepere afstemming komen met je (voor)ouders en met dat wat jij onbedoeld nog bij je draagt en je vrije levensenergie saboteert? Maak dan een afspraak voor een intake voorouderhealing in mijn praktijk.

Ik ont-moet je graag

♡ Myrna-JustSwitch

https://just-switch.nl/voorouderlijke-lijnen

Ik leer zo veel van mijn collega 

En zij leert van mij

Door haar weet ik over Mycelium

♡

Ik leer zo veel van mijn kinderen

En zij leren van mij

Door hun leer ik voor mijzelf zorgen

♡

Ik leer zo veel van mijn man

En hij leert van mij

Door hem leer ik volledig ontspannen in mijn vrouwelijkheid

♡

Ik leer zoveel van mijn vriendinnen

En zij leren van mij

Door hen leer ik delen en het omvallen van het lachen

♡

Ik leer zo veel van mijn cliënten

En zij leren van mij

Door hen leer ik nieuwsgierig en onwetend te blijven

♡

Ik leer zo veel van mijn teachers

En zij leren van mij

Van hen leer ik over ‘het Mycelium’ in ons universum

♡

Ik leer zo veel van de natuur

En zij is er voor mij

Door haar leer ik mijn natuurlijk ritme leven

♡

Ik leer zo veel van het leven

En zij is er voor mij

Door haar leer ik wat bewegen is

♡

Ik leer zoveel van de liefde

En ook de pijn is er voor mij

Door hen weet ik wat heelheid is

♡

♡ Myrna-JustSwitch