Myrna Geijssen

Daar stond je aan de waterkant.

Een jonge man van een jaartje of 23, 24 misschien.

Ik loop in de cadans van mijn hardlopen.

Nog zo’n 300 meter bij je vandaan.

Ik open mijn hart, adem diep naar mijn buik.

Mijn weten stroomt binnen en ik luister.

Ik weet dat ik naar je toe mag gaan.

Je gaat toch niet zomaar een jongen aanspreken?

Zegt een oude conditionering.

Dankjewel, niet helpende gedachten, ik laat je los.

En ik laat ook mijn cadans los en vertraag mijn pas.

Ik stop naast je en ik vraag, mag ik je even aanraken?

Je kijkt mij aan en ik leg zacht mijn hand op je schouder.

Tranen wellen op in je ogen, heel zacht en subtiel.

Zal ik je knuffel geven?

Je kijkt me aan en knikt zachtjes ja.

En ik knuffel je daar, de wildvreemde jonge man aan de waterkant.

Ik voel je harnas en ik voel je pijn, je verwarring en je verdriet.

Ik leg rustig en liefdevol mijn hand op zijn hart. En ik kijk hem aan.

Hij geeft zich over, aan die hand op zijn hart, aan mijn ogen.

Ik benoem het niet, maar ik voel dat het veld zich opent.

De mannenlijn de vrouwenlijn dienen zich aan.

Hij kijkt op naar de wolken, een kalme rust komt over hem heen.

Ik zeg, ‘Het is tijd jongen, ga maar voelen’.

Ik geef je mijn kaartje, zeg ik en dan zeg ik hem gedag.

Ik versnel mijn passen en ik hervind mijn cadans.

Ongeveer 300 meter verderop staat ‘mijn’ zwaan.

Hij kijk mij aan, ik krijg een blik van verstandhouding.

Hij draait zich om en legt zich te rusten, op een bedje van stro.

Ik kijk naar de wolken en de zon breekt door, 300 meter achter mij.

Nieuwetijdskinderen worden er nu geboren zegt men.

Maar ze zijn er al lang. Ze zijn er altijd al geweest.

Ze voelen zich soms alleen en onbegrepen.

Je bent niet alleen. Ik zie je.

De wereld is niet gek, jij bent niet gek.

Er gebeuren wel gekke dingen op de wereld

Het is tijd.

Het kaartje wat ik achterliet.

Is niet omdat je mij moet vinden

Maar omdat jij jezelf vinden mag.

Kijk gerust eens rond op mijn website.

Naar al mijn inspiratoren, het zijn vrouwen en mannen.

Mooie man aan de waterkant, zoek maar mooi je eigen weg.

Het is tijd.

“Don’t settle for less”

♡ Myrna-JustSwitch

Ze kwam met haar adem hoog ophouden, net boven haar middenrif.

Ze koos steeds voor die ander, steeds weer weg bij zichzelf.

Haar gedachten bedachten redenen, gaven haar een waterdicht verhaal.

Woorden om te verwarren en te verdwalen, de logica loopt voor haar uit.

Lopend in de pas van de veiligheid van repeterende hersencellen in optima forma.

Om haar vooral maar niet terug te laten keren naar het werkelijke verhaal.

Terug naar die plek waar het ooit zo onveilig is gebleken voor haar.

Hoe ze er kwam en door wie is als een schaduw in haar aanwezig, maar dat ze er kwam is evident.

Het aankomen op die plek betekende het einde van haar leven als wijze, krachtige en gevoelige vrouw.

De plek waar zij gestraft werd voor het leven van haar vrouwelijkheid, haar waarheid mocht niet langer gezegd en ook niet meer gevoeld.

De hitte in haar longen benam haar het weten en voelen op die plek in dat adembenemende moment.

Een overweldigende roep van het voelen verankerde zich tot in de diepste diepte voor ooit ergens op een levenspad.

Zij kwam in deze tijd met grote verwarring waarvoor dit alles in haar leven nu toch zo is bedoeld.

Haar adem hoog, haar hoofd op hol, het steeds weer struikelen houdt ze niet meer langer vol.

De her-innering en het weten klopt zich vanuit haar diepte in haar langzaam en voorzichtig een weg naar boven.

De her-innering aan haar oorspronkelijkheid is zo merkbaar en zo voelbaar niet verder dan een hartslag en een gedachten bij haar vandaan.

♡ Myrna-JustSwitch

In mijn praktijk reis ik mee met mijn cliënten tot diep in de wortels van hun levensboom. Het is een reis naar een diepere laag van hun bestaan, waarbij zij zich bewust worden van hun voorouderlijke lijnen en de helende kracht van het innerlijke kind.

Doorloper
Onlangs zag ik de ‘doorloper’ in mijn praktijk. Geen moment van rust, ontspanning en totale overprikkeling van haar gehele systeem tot gevolg. De aanleiding was er zeker in dit leven en ook in haar jeugd. We kunnen gerust spreken van trauma, toch deed er meer mee dan zij kon vermoeden. Als je dieper durft te kijken en weer gaat her-verbinden met je lichaamsenergie dienen zich vaak ook ‘ongezien gasten’ aan.

Voorouders
Door middel van lichaamsgerichte therapie ont-dekken cliënten zo dat hun levensenergie niet alleen voortkomt uit hun eigen ervaringen, maar ook uit de wijsheid en (belemmerende) energie van onze voorouders. Cliënten ervaren hoe de emoties en patronen die zij in hun leven ervaren, vaak diepgeworteld zijn in hun familiegeschiedenis.

Lasten
Het maakt indruk en impact om de connectie met je voorouders te voelen en je bewust te worden van de lasten die daar worden meegedragen. Het is ontroerend om getuige van te zijn van deze ervaringen, waarbij cliënten door alle ongemak heen, merkbaar oude pijn en beperkende overtuigingen kunnen loslaten die niet langer dienend zijn in hun eigen leven.

Zelf-Zijn
Tijdens dit helingsproces komt meestal ook het innerlijke kind naar voren, een kwetsbaar deel van het Zelf-Zijn dat lang onderdrukt is geweest. Door middel van lichaamswerk en het aangaan van een liefdevolle relatie met het innerlijke kind, kunnen oude wonden helen en diepe emotionele blokkades oplossen. Het is niet altijd een gemakkelijke reis. Het vraagt moed en zelfcompassie om naar je innerlijke kind en familiegeschiedenis te luisteren en deze ervaringen uiteindelijk te omarmen met liefde en begrip. Maar elke stap die is gezet, is een stap dichter bij heling en innerlijke vrijheid.

Moed
Ik deel dit met jullie omdat ik geloof dat het erkennen en helen van onze voorouderlijke lijnen en ons innerlijke kind ons kan bevrijden van ongewenste belemmerende patronen en ons dieper in contact brengt met onze levensenergie. Misschien herken je dit en voel jij ook dat er meer heling nodig is? Dan wil ik je aanmoedigen om de moed te vinden om deze reis aan te gaan. Het kan een transformerende ervaring zijn waarbij jij je Je-Zelf-Zijn op een dieper niveau leert kennen en jezelf de liefde en zorg kunt geven die je verdient.

Als je vragen hebt of je ervaringen wilt delen, voel je vrij om mij een bericht te sturen. Mogelijk reis ik dan een tijdje met je mee?  

♡ Myrna-JustSwitch

Direct een gratis kennismaking boeken? Klik dan hier en scrol naar beneden daar staat de knop om direct een afspraak in te plannen.

De een doet zus en de ander doet zo, elke zus heeft zo haar eigen flow.

In een gezin wat uiteen zal vallen zijn zij als zusjes geboren, elkaar in de omstandigheden tijdens het opgroeien verloren.

Vandaag verloren zij ook, maar als ‘Zusjes  in wonderland’. Misschien was het de betoverende geur van de vlierbloesem plant?

Dan is daar de herinnering van samen plezier en magie maken, twee dolende dames die onderweg ’tijdloos’ geraken.

Omdat de Tijd niet meer mee doet, zitten zij eeuwig thee te drinken. Om het bizarre verhaal van de twee zusjes te laten bezinken.

Hoe we onze wereld ieder op zich verwerken en beschouwen. Vertelt het zusje dat je op dieren hun boodschap kunt vertrouwen.

En de buizerd vloog hoog en de reiger vloog laag. Ze beantwoorden elk op zich voor een van de zusjes een vraag.

Ik weet, al ligt de geschiedenis al zo ver bij ons vandaan, dankzij mij groot-zus kon ik vliegen, fladderen en altijd lekker naar buiten toe gaan.

Zij bleef bij huis bij mama en haar kwetsuur, terwijl ik onbezorgd en ontspannen verdween in de natuur

Zo kwam er een boodschap van elk dier voor elke zus. En in wonderland kan alles! Dus…

Zei de grote zus; Dat deed en doe je goed. Lekker spelen, leven, fladderen en gaan met die banaan!

Dankjewel dat jij lekker veel lef toont en zo echt ‘Myrna’ bent. Voor de duivel nog niet bang door gewoon zo haar eigen pad te gaan.

Dan ineens is daar het besef; Ojee, is het al zo laat? Nu door de dieren verbonden, tijd dat dit kleine zusje weer gaat.

Op onze tafels, elk in onze eigen huizen staan de roze lathyrus bloemen, als liefdevolle herinnering dat we “Fijn dat ik, ik ben en jij, jij” vandaag naar elkaar konden benoemen.

♡ Myrna-JustSwitch

Ongeveer 500 jaar geleden wisten we nog heel goed hoe je eigen energie in beheer nemend ging Dat is toen echter collectief onderdrukt door machthebbers. Onder andere in de heksen vervolging. We leggen op 3 juni 2023 op ruim 20 plaatsen in Nederland, een witte bloem voor eerherstel van de heksen. Een prachtig initiatief van Nationaal Heksenmonument

Ik leg deze niet alleen voor de heksen vervolging. Verdiep je maar eens in de werkelijke geschiedenis. Helaas is de werkelijkheid niet beschreven in onze geschiedenis boeken. Meer en meer leren wij over de werkelijke omvang van onderdrukking, van elimineren van volkeren, weg van de oorspronkelijkheid van onze geneeskundig vermogen als mens. In het bijzonder de onderdrukking van de vrouw, de wijze vrouw. Ik leg deze witte bloem niet alleen voor de heksenvervolging.

Maar voor alle heksen, voor alle sjamanen, de katharen, voor eigenlijk alle oer- vrouwen en oer- mannen van oorspronkelijke natuurvolkeren die ooit vervolgd zijn voor het leven van zijn of haar waarheid, het doorgeven van hun ‘medicijn’. Doordat zij zijn opgestaan tegen elke vorm van machtsvertoon voor eigen belang, roem en gewin.

Ik leg deze witte bloem ook voor jou. Voor jouw vrijheid en het leven van jouw wijsheid en waarheid.

De wereld is van niemand. We zijn slechts passanten op deze aarde. Laten we moeder Aarde koesteren in plaats van vernietigen. Zij voorziet ons in alles. Belangeloos. Moeder energie. OER-spronkelijke energie. Overvloed in OER voeding. Pure voeding

Ik leg de witte bloem voor diegene die ons voorgingen en dit gedachten goed hoog hielden. En voor onszelf opdat we dat weer zullen leren. En voor diegenen die na ons komen. De generaties na ons. Wij kunnen hen laten zien, voorleven en voorvoelen hoe we mogen omgaan met elkaar en met moeder Aarde . Misschien leg jij op 3 juni 23 ook je bloem? Misschien wel als eerste stap om je energie in beheer te gaan nemen, of weer te hervinden?

Heksen-ge-klest? Noem mij dan maar een heks. Ik voel mij vooral mens, vrouw en te gast in deze tijd op Aarde. En in die tijd blijf ik zo veel mogelijk vrouwen ondersteunen om hun energie weer in beheer te nemen. In mijn praktijk of in de natuur, dat is mijn missie op deze aarde.

Wat klein begint kan de wereld veranderen, leerden we van Mahatma Gandhi: “You must be the change you want to see in the world.” Ofwel verbeter de wereld, begin bij jezelf. Hij werd wereldberoemd omdat hij niet protesteerde door te vechten, maar door geweldloos verzet. Zou Mahatma Gandhi ook een ‘heks’ geweest zijn? In elk geval was hij een van onze voorouders. Mahatma Gandhi kreeg vier kinderen.

Ik mag hopen dat de DNA sporen van Mahatma Gandhi en die van de vele, vele wijze voorouders van ons mensen nu levend op aarde, in deze tijd weer tot volle activatie zullen komen. Als een her-innering aan een wereld waarin we samen kunnen leven in liefde, verdraagzaamheid, saamhorigheid. en overvloed.

Leg je witte bloem op georganiseerde bijeenkomsten of in je eigen tuin, of een andere plek waar het fijn voelt. Leg een witte bloem, of een bloem in de kleur die goed voelt voor jou. Op welke dag in het jaar dan ook. Met je eigen intentie. Het is al lang bewezen dat dergelijke gesynchroniseerde activiteiten als die van 3 juni over de wereld de trilling collectief omhoog brengen. Maar het is ook bewezen dat je eigen energie in beheer nemen jouw leven ten positieve zal beïnvloeden. Daarmee is de cirkel weer mooi rond:

“You must be the change you want to see in the world.”

♡ Myrna-JustSwitch

Van geboorte tot geboorte gaat er trauma mee in de moederlijn. Van bevalling tot bevalling.

Heb jij een traumatische bevalling gehad van een van jouw kinderen of een miskraam?

Heeft jouw moeder een traumatische bevalling gehad van jou, of miskramen? Of heb jij slechts een vermoeden dat dit zo zou kunnen zijn? Je weet het misschien niet eens of niet goed meer?

Dergelijke energetische imprints doen vaak onbewust mee in jouw en je familielijn en zorgen voor diepe traumasporen die zich op allerlei manieren uiten in jouw kwaliteit van leven. Generatie op generatie.

En zo zijn wij steeds verder verwijderd geraakt van onszelf en onze vrouwelijkheid.

Jouw lichaam heeft dan een diepe heling te maken. Doorbreek jij het trauma patroon?

Ik weet waar ik het over heb, ik weet over trauma en ik weet over de kracht van de heling daarvan. Ik lag als pasgeborene na de stort bevalling van mijn moeder 15 minuten alleen naast haar heup. Zij was in shock. Ik vocht. Dat hielt ik een half leven vol.

Veel later in mijn leven ging ik door de ervaring van mijn wedergeboorte. Een van de meest magische en impactvolle momenten van mijn leven. Daarna veranderde alles in mij en om mij heen. De relatie met mijzelf, de relatie met mijn omgeving.

Nu mag ik vrouwen ondersteunen om hun innerlijk gevecht te staken en hun zachte kracht te hervinden van uniciteit en hun authentieke zijn.

Voel jij dit ergens in je lichaam? In je bekken, je buik? Je hartstreek? Dan is het nu de juiste tijd om gehoor te geven aan dat signaal.

Ik ondersteun je op een zeer persoonlijke, veilige en geaarde wijze om door een proces van wedergeboorte heen te gaan.

Voel je welkom

♡ Myrna-JustSwitch

Ooit schreef ik over mijn eigen ervaring het volgende:

Het dient zich aan. Ik voelde het al de hele dag. Wat is het toch steeds, dat gevecht, de zwaarte, ik dacht dat ik het inmiddels wel zo’n beetje wist. Ik heb ‘het gevecht’ als in het systeem van verschillende kanten al aangediend gekregen, de overlevingsdrang van mijn opa en daarmee zijn trauma en daderschap. Mijn gedachten dwalen af. Waar mist iets?

En dan dient het moment zich aan. Het vechten is mij al zo vroeg meegegeven, zo vroeg in mijn leven, het overleven, het zelf doen en teruggeworpen zijn op mij zelf. Ik besef de oorsprong, zowel mijn ultieme kracht van autonomie als mijn ultieme uitdaging, de schaduwzijde het ‘vechten’ om te overleven. En de ervaring ontvouwt zich door mijn energie in mijn lichaam, de bewegingen zijn naar binnen gekeerd. Mijn energie gaat precies daar waar het mag gaan en het voert mij terug naar de periode rondom mijn geboorte. Mijn moeder is daar, ik zie haar. Zij toont mij hoe het was voor mij. Ik was comfortabel in haar buik, ik had het daar oké en goed.

De energie stroomt gestaag verder door mijn lichaam en vind vanzelf haar weg. Het is zo voelbaar in en om mij heen. Het beweegt langzaam en bedachtzaam en ik volg nauwgezet de energie en voel hoe koud het om mij heen is.

Die eeuwige intense beleving van kou. Altijd als ik uit het water kom is het zó koud en voel ik de zwaartekracht zó enorm op mij drukken, alsof het leven op een bepaalde manier zwaar op mij drukt. Het op aarde zijn zwaar is in een bepaalde zwaartekracht, dat ‘elders’ zijn, daar waar ik vandaan kom, daar waar mijn lichaam zich niets dan lichtheid en liefde herinnert, zo veel lichter dan op aarde. Zoiets.

Maar hier heb ik mijn werk te doen op de aarde. Dus ik ga, En dan ben ik terug in haar baarmoeder. Het is daar comfortabel en warm, ik hoef er niet perse uit, maar ik weet ook dat ik zal moeten gaan. Ik weet ook wat mij te doen staat en wat ik zal aantreffen. Bizar hoe je dit weten kunt. Ik voorzie het al vanuit haar baarmoeder, wat ik zal gaan ervaren, wat er daar is. Ik besef mij direct dat daar het bestaansrecht van mijn thema overleven in mijn leven is gestart, dat daar de oorsprong ligt.

Omdat ik het haar zo makkelijk mogelijk wil maken, zal ik mij schrap zetten om zo snel als mogelijk door haar trauma gebied heen te gaan, zo voel ik dat, zo ervaar ik dat. Alsof ik mijn moeder haar leed, de kwetsing, de pijn, de herbelevingen wil besparen. Het is gek. Ik ben bewust aanwezig en toch ben ik diep in de ervaring van herbeleven.

Alles in mij zet zich schrap en ik ‘knal’ uit haar, op een onverwachts moment en ik ga zo snel als ik maar kan. Ik zie er niet naar uit, maar ik heb het op mij genomen om haar zo min mogelijk te laten lijden.Ik red mij wel. Ik ga. Ik land en daar lig ik

Ik blijf stil, alsof ik weet dat zij in shock is, ook al probeerde ik haar zo min mogelijk te laten ervaren daar in dat gebied waar zij niet wil en kan voelen. Ze is er niet voor mij, ze is in zichzelf. Ze is ‘vertrokken’, Ze is niet bij mij, zij overleeft en ik overleef.

Ik wacht zonder mijn energie te verliezen en ‘vecht’ intern. Om in leven te blijven. Om te overleven. Ik blijf stil, huil niet en spaar zo mijn energie, wanneer word ik opgepakt…………

Wanneer? Dit gevoel snijdt diep in mijn ziel, ik heb fysiek pijn in mijn hart.

Ik lig daar naast haar, iets van haar vandaan. Aan de rand van het bed en ik keer naar binnen om nog minder energie te verliezen, het is mijn ‘innerlijk’ gevecht. Het is mijn overlevingsdrang en ook mijn ‘weten’ dat ik nu absoluut geen onnodige energie moet verliezen om zelf te kunnen overleven. En ik wacht. Ik wacht……

Ik verlang naar warmte, naar liefde en aanraking. En ik voel het helemaal, alsof het nu gebeurt. En ik voel diepe eenzaamheid, de kou, de zwaartekracht druk op mij, het niet gezien en gehoord worden. Het op mijzelf teruggeworpen zijn treft mij diep, maar als ik wil overleven heb ik geen andere keuze.

Het is koud. Het duurt lang. De inzichten druppelen binnen.

Ik begrijp het beter nu ik deze ervaring zo intens doorvoel mijn autonomie en ook het ‘vechten’. Zowel mijn kracht als mijn zwakte. Ik begrijp nu ook waarom mijn eigen zoon zich ter wereld stortte tijdens zijn geboorte. Het patroon, het mag helen.

Dank je wel mama dat je mij gedragen hebt. Ik vergeef je, er valt je niets te vergeven. Ik vergeef mijzelf, er valt ook mij niets te vergeven. Zo is het gegaan en nu hebben we het hersteld.  Ik ben dankbaar voor deze ervaring die in alles zal doorwerken in het opgroeien van mijn innerlijk kind, in mijn volwassenheid.

Door de wedergeboorte is de transformatie van het vechten een feit en zal er geen vechten meer nodig zijn, maar alleen nog ‘zachte-kracht’. Door de transformatie zal er autonomie zijn, maar bovenal nog een dieper kunnen verbinden in ook mogen ontvangen en leunen op een ander. In mij voel ik een soort shift gaande in mijn lichaam en energie. Ik ben diep geraakt door deze diepe ervaring die zo doorleeft mocht worden. Waarin ik volledig ontvangen mocht worden in al mijn wetsbaarheid en in al mijn kracht……….

Een week na mijn ervaring vraag ik mijn vader over mijn geboorte. Mijn moeder had al wel eens wat verteld, maar altijd hetzelfde en niet over hoe ik mijn geboorte regressie zelf heb ervaren. Mijn vader had ik het nog nooit eerder gevraagd, maar nu wel. En mijn vader bevestigde mijn diepe ervaring en het trauma rondom mijn geboorte.

Mijn moeder zat op de WC en toen kwam mijn hoofd eruit. Zij heeft een buurvrouw geroepen. Ze had de rest van mijn bevalling op bed, ik kwam er met een sneltreinvaart uit. Ik kwam eruit en heb ongeveer 15 minuten naast haar heup gelegen. Het was 16 graden in de kamer. Er waren 3 buurvrouwen in de kamer aanwezig. Niemand deed iets richting mij, ze waren allemaal bezig met mijn moeder. Toen kwam mijn vader en de huisarts tegelijk binnen, ik lag daar toen al ongeveer een kwartier. Ik was ‘vuurrood’ en pas ná die 15 minuten ben ik opgepakt en aangereikt aan mijn moeder.

Mijn moeder was in shock, zij kon mij niet oppakken, de 3 buurvrouwen hadden het ook niet bedacht in al die 15 minuten niet. Mijn vader verwondert zich nu nog over de kleur rood die ik was. Hij probeerde het te beschrijven, te vergelijken met de kleuren rood die we kennen, hij kijkt de kamer rond, maar geen kleur rood matched met de kleur die ik had.

Ik weet direct als hij dat zegt dat het een unieke kleur rood was. Het was mijn eigen unieke ’vechters- rood’, zoals ik mijn leven lang al mijn eigen unieke kleur geef aan het leven op mijn ‘Myrna-pad’.

Dank je wel papa voor een puzzelstukje oplossen in mijn leven, dat jij mijn herbeleving van vechten een alleen zijn kon bevestigen. Omdat jij vertelde van de kou, van het stille vechten dat ik deed en de omstanders die niets deden, van het onvermogen van mijn moeder………. Maar bovenal over mijn unieke kleur rood.

♡ Myrna-JustSwitch

Wauw, wat heb ik samen met mijn vriendin en collega Ingrid een magische dag achter de rug💫. We gaan regelmatig samen het bos in, dit keer in het bos Leusden omdat we er binnenkort een evenement rondom de zonnewende gaan organiseren. Zo fijn.

We lopen altijd eerst zelf onze routes, omdat we de dag die we gaan verzorgen helemaal zelf willen beleven en invoelen. Dus we lopen het bos in op ons schildpad tempo 🐢en in de energie ontstaan vanzelf dat we onze levensloop in het lemniscaat mogen gaan beleven, door de dingen die we delen met elkaar onderweg, maar vooral door alle uitnodigingen en boodschappen in de natuur.

We bewegen daardoor meer en meer naar onze binnenwereld. Moeder Aarde 🌏 heet ons zo warm welkom daar in het donkere deel, ze heeft zulke mooie boodschappen voor ons, we gaan helemaal op in haar en laten ons omsluiten door de elementen. Daar mocht Ingrid een bijzonder geschenk ontvangen. Ze kwam in contact met een familielid (achter de sluier) en die had een andere boodschap voor haar, dan ze tot dan toe had gehoord in de familieverhalen.

En als vanzelf transformeerde het pad onder onze voeten richting het licht, zo de heide op, de open ruimte in! Over synchronisatie gesproken. Deze reis naar het licht werd door de ervaring van Ingrid extra intens. Wat prachtig om daar getuige van te mogen zijn. Zichtbaar-Zijn, Dat was de boodschap. Zichtbaar zijn en in je licht gaan staan. Hier ben ik.

Het klopt ook allemaal omdat we zelf zo voelen dat het juist NU tijd is om onze vrouwen energie te hervinden en ons te verbinden met andere vrouwen🫶. Dat wij onszelf weer helemaal in het licht mogen zetten, na een hele donkere periode in de geschiedenis. En wat bijzonder dat ‘de geschiedenis’ zo van zich liet horen vandaag. Magisch toch?

Moeder Aarde heeft zo van ons nodig dat we onze oorspronkelijkheid zullen hervinden. Op onze geheel eigen wijze ont-dekken we meer en meer. Over ouder natuurvolkeren voor wie het gewoon was dat Moeder Aarde hen boodschappen en geschenken gaf voor het creëren van je levenskunst.

Met die gedachten vervolgen onze weg na alle prachtige rituelen, meditaties en andere ervaringen waarin we helemaal in Ons-zelf en in ons Samen-zijn Verstillen, Verzachten, Verbinden en Verwonderen.

Dankbaar laten we een offer achter in het heilige midden, op de drempel tussen het donker en het licht.

I- 💚-🌏

♡ Myrna Just-Switch

Voor alle pijn in onze moederlijn.

Het onbedoelde moederschap.

Voor het gemis aan moeders.

Het gemiste moederschap.

Het geforceerd moederschap.

Het verloren moederschap.

Nu of in een ver verleden.

Voor al onze onbeantwoorde verlangens als dochters en als zonen.

Voor hetgeen je zelf onbedoeld doorgeven zal.

Voor je niet gezien, gehoord en gevoeld weten.

Laten we het voelen de pijn in onze moederlijn.

We mogen rusten op onze oermoeder.

En voelen dat dit leven ons is gegeven.

Laten we dankbaar zijn.

Hoe zij ons weet te koesteren.

En precies weet hoe ons te dragen.

In de wortels van ons bestaan.

Moeder Aarde

Moederdag 2023.

♡Myrna -JustSwitch